Yolu yarıladım

İyi ki doğmuşum! Yıllardan beri geçirdiğim en hoş doğumgünüydü. Aynen bu fotoğraftaki gibi renkli balonlar uçuşup durdu içimde bugün.

Sabah uyandığım gibi saçımı bile taramadan koşturdum Bağdat Caddesi Acıbadem’e kan aldırmaya. Aylardır ötelediğim bir hormon tahlili bugüne denk geldi tesadüf bu ya. Ama sabah kendimi dışarıya atıp havayı koklamak, kısa da olsa kendimle bir yürüyüş yapmak nasıl da iyi geldi. Eve geldim bizimkiler kıkır kıkır… bana resimler yapılmış, hediyeler paketlenmiş, kahvaltı hazırlanmış, Doğa’nın omleti bile yapılmış hatta yediriliyor bizzat babası tarafından. Derin bir nefes aldım oturdum kahvaltımı yaptım ve bu güzel başlangıç götürdü zaten bütün günü.

Öğleden sonra Doğa’yı anneme bırakıp doğruca veli toplantısına gittik büyük bir heyecanla. Pisimizin bütün öğretmenlerini dinledik, güldük, şaşırdık, eğlendik, gurur duyduk, gözyaşlarımızı zor tuttuk. Toplantı sonrasında pastamızı aldık anneme gittik, yedik, içtik, güldük, eğlendik. Bırakmak istemedim gece annemde Doğa’yı, yanımda olsun doğumgünümü yaşasın benimle istedim. İyi ki öyle yapmışım. Şu saate kadar oyunlar oynadık üçümüz…

Şimdi evimizdeyiz. Bir yandan papatya çayımı içiyor bir yandan da sizlere yazıyorum. Serdar da kitabını okuyor. Görüldüğü üzere, ne başbaşa kalabildik ne her zamankinden farklı bir program yapabildik. Pek bir sakin, dingin oldu bu doğumgünü, iyi de geldi böylesi:) 35 böyle birşeymiş sanırsam:) Yolun yarısı… yolum sevgi olsun…