Yeni bir dünya yaratmak bizim elimizde yazısına yapılan yorumlar

Yazar: GÜLAY TİRYAKİ

GÜLAY TİRYAKİ — Sat, 03 Jul 2010 13:56:56 +0000

Yorum harika, lakin evrensel gerceklikte her şeyin sonu gibi görünen şey sadece bir başlangıç bu dönemde başlangıç için gerekli bir değişim ve dönüşüm aslında bizler bütünün parçalarıyız kendimizden yola çıkarsak sürekli değişip dönüşüyoruz fiaiksel,ruhsal ,duygusal ve tabiki buda bizim enerjisel dönüşümümüze neden oluyor ..bunu tüm yaşamsal boyutlarda hatta farklı forumlardada düşünelim ve her enerjinin birbirini etkileyip dönüştürmesi söz konusu ve EVRİMSEL SÜREÇ DEVAM EDERKEN BUNA UYUMLANMAK EN DOĞALI ŞU AN DÜNYA ANA bunu yapıyor ve yapmaya devam edecek 1999-2000 yani 10 yıl öncesi hayatımızda ne değişiyprsa şu andada o süreç var arkadaşlar ben kendi yaşam planıma baktım aynı konularda tekrarlanan bir döngüsel süreç var yaşamımda hemen akabinde ıo yıl önceki deneyimlerime ve akışa baktım ve birde dönüp kendime baktım hangi dersleri tamamlamaktayım şimdi hangi tepkileri verip anlayışları geliştiriyorum hatta hangi burçlar ile 10 yıl önce karma oluşturdum ve onları temizliyorum LÜTFEN YAŞAMSAL DÖNGÜNÜZE BAKIN BIRAKIN SİZİN YAPAMADIĞINIZI EVREN YAPSIN SİZİN ADINIZA ..MUTLAK BİR PLAN YADA PRORAMLA GELDİK..BU YAŞAMA VE BU GEZEGENE ..3. BOYUT ENERJİSİ İLE KALIP ÜZÜLMEYEMİ DEVAM EDELİM YOKSA DÜNYANIN KENDİNİ YENİLEYECEĞİ 5. BOYUT ENERJİSİ İLE UYUMLANMAK İÇİN YAŞAMAKTA OLDUĞUMUZ MADDİ MANEVİ SIKINTILARI..DERT ETMEYE DEVAM MI EDELİM OLAN OLMAKTA VE BENCE HAYATINIZI HAYALLERİNİZİ HARCAMALARINIZI KÜÇÜLTÜN..DEĞERLERİNİZİ BİR DAHA GÖZDEN GEÇİRİN DÜNYA ANA BU DÜZENLEMEYİ HEM FİZİKSEL HEM ENERJİSEL YAPACAK BOYUT ATLAYACAK..İŞTE ŞİMDİ UYANMA VE UYUMLANMA ZAMANI BEN BÜYÜK ŞEHRİ TERKETTİM NERDEYSE HAYATIMIN ÇOĞUNDA ÇACALADIM OYSA ŞİMDİ DENİZ KENARINDA DAĞLARIN YAKININDA DOĞAL BİR HAYATTA SAKİNCE YAŞIYORUM YAPMAK VE YAŞAMAK İSTEDİĞİM HER ŞEY KOLAYCA YAPILABİLİNİYOR..SADECE VE SADECE FARKINDALIĞINIZI YÜKSELTİN TIPKI DÜNYA ANA GİBİ EN AZINDAN ONUN ENERJİSİNE UYMLANIN..MANYETİK AĞDA KALIN SEVGİLİ DOSTLAR..HAYATINIZIN ANLAMI KARŞINIZA ÇIKSIN ..DİYORUM SEVGİYLE KALIN..

Yazar: şerife özer

şerife özer — Wed, 02 Jun 2010 22:01:57 +0000

bence uyanış başladı epeydir başladı ama hala bir avuç u geçemiyoruz…sizlerin öncülüğün de ve bizlerin dağılımın da bu uyanışı hızlandırmak gerekiyor diye düşünüyorum…teşekkürler…sizleri de bulmuş oldum….yolumuz açık olsun……

Yazar: fatma

fatma — Mon, 12 Apr 2010 21:15:42 +0000

bu konuda aydınlatıcı bir makale bulduğum için sevindim.Çünkü bir çok insan aslı olmayan bilgilerle donanıyor.Ve etrafındaki insanlarıda yanlıi yöneltiyor.teşekkür ederim:)

Yazar: Samet&Hülya

Samet&Hülya — Thu, 05 Nov 2009 11:59:37 +0000

Diğer görüşlerden daha yere basarak aktarılmış bu yazı için çok teşekkür ederiz. Bu bilinci herkes gibi yaşıyor ve çözümler aramaya dewam ediyoruz. Aslında çözümler o kadar uzakta değil. İçimizden “son” korkusunu atıp, maddeyi hayatımızdan uzaklaştırdıktan sonra çözümün karşımızda durduğunu görüyoruz. Bilinmeyenden daima korkarız. Ancak bu seferki avantajımız; bilinmeyeni önceden keşfetmemiz. Sevgiyle….

Yazar: pervin

pervin — Wed, 04 Nov 2009 22:09:15 +0000

Bu aydınlatıcı yazı için teşekkürler. Korku ile sinmek yerine akıllı eylemler yapmak gerekliliğini çok güzel anlatıyor.

Sibel arkadaşım,
Hissettiklerin sanırım, düşünen, sorgulayan, çözüm arayan, öngörülü insanların hepsinin ortak duyguları, algılamaları. Bazen küçük, yetmez diye düşündüğümüz çabalar bir süre sonra ani farkındalıklar yaratabiliyor. Yeterki, farkında olma, farkındalık yaratma konusunda çabalarımızı bırakmayalım.

Haklısın umudu yitirirsek kaybettik demektir.

Yazar: Sibel

Sibel — Wed, 04 Nov 2009 09:55:48 +0000

geçen her gün vakti azaltıyor ve hala hiç birşey yapamıyormuş hissiyle yaşıyorum… öğrendiğim her bilgiyle aslında ne kadar yanlışlar yapmışım görüyorum ve düzeltmek için vaktim yokmuş hissine kapılıyorum, yaptıklarım yetmiyormuş gibi geliyor. Tibet’e bıraktığımız dünyanın gerçek yüzünü görmeye başladıkça ve insanların hala gözlerini açmak istemediğini gördükçe bir avuç insanız paniği yaşıyorum. bu kadar kötü bir tablo görmeme rağmen, içimdeki ümidin solmasına izin vermiyorum… bilmem anlatabiliyor muyum?