Aralık hep değişim ve temizlik ayıdır bende. Hep kırılma noktaları bu ay içerisinde olur. Hastalıklar, müjdeler, sevinçler, üzüntüler her ne gerekiyorsa yaşanır. Bu aralar yine böyle bir dönemdeyim. Enerjimi ancak yoga sayesinde dengeleyebiliyorum. Doğa’nın hastalanmasının ardından beklendiği üzere bana da sıçradı grip. Öksürüğüm başladığı gibi gittim dotora. Hasta olduğum o gün Doğa’yı bırakacağım kimse de yok, annem de malum gripten hasta evde yatmaktaydı. Giydirdim çocuğu öksüre tıksıra acele gittik doktora. Çocuk zaten hasta ona mikrop geçecek diye endişelenemem. Hoş endişelensem ne olacak benim hastalığım ilerlese çocuğa kim bakacak. Böyle bir kriz noktasıydı o an gözüm döndü gittik işte doktora. Domuz gribi başlagıcı dedi doktor. Malum ilaçları yazdı. 2 günde kalktım ayağa. İlaçlarla değil ama bolca sıcak çorba, meyve, zendefil, adaçayı ve uzun süredir kefir içmemin verdiği kuvvetle. Zorla yedim, hep yemek yedim hasta olduğum süre boyunca. Fakat tabiki de beklendiği üzere yatmadan ayakta geçirdim ama bu defa yordu beni, bitkin bıraktı. Vücudumun temel denge mekanizmasını bozdu. Baştan aşağı sarstı geçti.

Bu sabah Doğa’yı okula bıraktıktan sonra resmen savaş verdim kendimle. Baktım halim yok. Eve gelip yorganın altına girip akşama kadar çıkmamak ya da Mihri Hoca’nın dersine gitmek arasında gidip gelirken, ayaklarımı zorla ittirdim resmen yoga dersine.Ve her zamanki gibi “iyi ki burdayım” dedim ders bittiğinde. Yoga olmasa ayağa kalkamayacaktım bugün!

Doğa’ya doktorumuz ısrarla domuz gribi değil, bademcik dedi. Anlamış değilim annem ve ben öyleyken Doğa nasıl böyle kaldı. Belki de o farklı bir aşamasını geçirdi bilemiyorum. Bu arada bana test bile yapmadı doktor. Artık nezlenin bile aynı virüs olduğunu teste gerek kalmadığını söyledi. Fakat değişik bir ağrılı öksürük ve ses kısıklığı yapıyor bu virüs, bunu hissettiğiniz an doktora gidin. Erken yakalarsanız hızlıca oluyor iyileşme süreci.

Bu aralar kulaklarımda Şebnem Ferah ve Nora Jones son albümleri, elimde de Elif Şafak “Aşk” ile kendimi bulmaya çalışıyorum. Şebnem Ferah’ı ayrı bir yeri vardır bende. Yine bu son albüm de çok güzel, her şarkı ayrı tat! “Aşk” ise çok okumayı istediğim bir kitap değildi aslında, yazarını severim ama genelde best seller durumlarına biraz önyargılıyım da:(  Bir de bu kadar derin bir konu nasıl da tek kitap ile bu kadar ticarileştirilir diye düşünüyorum. Ama çok sevdiğim biri “sen seveceksin al mutlaka” dedi, aldık birlikte. Fena da gitmiyor bakalım bitirmedim henüz.

Neyse, herşey bir yana biz cuma günü evleniyoruz…:) Yani 5 yıl önce öyleydi. Hep heyecan basar beni 5 yıldır 25 Aralık öncesi 1 hafta. Serdar dese ki “hadi gel yine düğün yapalım” valla koşarak giderim ne yalan söyliyim.:) Çok sevmiştim ben evlendiğimiz geceyi, çok eğlenmiştim kendi düğünümde. Çok büyülüydü o gece benim için. İşte bu hafta da büyülü o yüzden. Aşk içinde bir hafta yani…