Uykusuz her gece

Geceleri az uyuma durumum artarak devam ediyor. Dün gece yine 4 civarı uyandım. Sabah 6′ya kadar oturdum, gezindim, uyumayı denedim yok. Bildiğiniz cin gibiyim. Zorla uyutmak istedim kendimi yok o da olmadı. Uyumam gerek enerjim kalmayacak, okula  da gitmiyor Doğa, naparım, nasıl geçiririm ertesi günü bu uykusuzlukla derken, sabah 6 da yoga yaparken buldum kendimi. Evet aynen böyle. Genelde hep böyle oluyor. Plansız programsız pat diye başlıyorum yapmaya. Ve ister inanın ister inanmayın sabah yaptığım 20 dakikalık yoga beni fişek gibi yaptı bugün. Bir defa hemen ardından nefesim açıldı, vücudum kendine geldi, omurgam rahatladı. Üzerine 1 saatlik bir uyku da çektim bir güzel.

8 sularında Doğa uyandı. Çok dinamik ve neşeli başladım güne. Ee tabi Doğa da aynı enerjiyi aldı hemen. Fakat birara koptum; TV’de “Tohumlar fidana, fidanlar ağaca, ağaçlarda ormana dönmeli yurdumda…” şarkısı çalarken ben otur ağla! Doğa bir yandan tutturdu “Neden bilmiyorum ben bu şarkıyı” diye. Durdum biran baktım kendime. Tamam gelmiş yine malum dönem, tez dışarı atmak gerek kendimizi dedim! Yemek, çamaşır, maillerin kontrolü, dergiyle ilgili birkaç ufak iş, evin derlenip toplanması derken 3 gibi dışarı attık kendimizi. Gezdik, yedik, içtik, eğlendik.

Yuvanın tatile girmesi ile Doğa ile başbaşa günlerimiz güzel başladı. Devamını diliyoruz…:) Yalnız bütün gün yuvadaki gibi bir aktivite yapmak istiyor. Kes, yapıştır, her türlüsünden boyama, hamur, puzzle… nereye kadar… Bir de bu aralar yüz boyamaya sardı. Bütün gün yüzünde boyalarla gezdi fotodaki gibi. Bugün evde birara “Bak bir anlaşma yapalım, sen biraz kendin oyna, ben de o sırada kahvemi içiyim, dinleniyim” dedim. Cevap şöyle geldi: “Ben bu anlaşmadan pek hoşlanmadım. Bence önce benimle oyna sonra kahveni iç”. Dediğini yaptım mı? Hayır yapmadım ama zorluyor çok beni sürekli onunla oynamam için. Eskisine göre kendiyle çok daha güzel vakit geçiriyor, oyunlar yaratıyor, konuşuyor kendi kendine, şarkılar söylüyor falan ama maximum 15 dakikayı geçmiyor bu süreler. Eee bende beklenti fazla sanırım biraz. Beklenti yok, karşılaştırma yok demiştik değil mi ama:)