kutsal kitaplarda yazılanlarda bunu söylemekte;

Mutlu olmak için çalış, iyilik yap, şükret!

2-Gülse Birsel’de eski yazılarından birinde bir araştırmadan söz ediyordu.İnsanları bu güne kadar en çok mutlu eden şeyin ne çocuk sahibi olmak ne de kariyer sahibi olmak olmadığı sonucuna varılmış.
İnsanları en mutlu eden şey “şükür etmek” imiş.

Sevgili Yorumcular;

3-Kuran-ı Kerimde “Alah dilediği kuluna hidayet verir.” denmektedir.

4-Allah hiçbir insana başkalarını yargılama hakkını vermemiştir.

5- Bir mesel paylaşmak istiyorum.”Peygamberimiz bir gün Hz. Ömerle beraber yolda giderken ,birden Ebu Cehil ile karşılaşırlar.Ebu cehil Peygamber Efendimize başlar hakaret etmeğe.Sen ne çirkin insansın ….vs elimizin yazamadığı vicdanları titreten bir sürü hakareti sıralar.Bu sırada Hz.Ömer dayanamaz ve hemen kılıcına davranır.Bir vuruşta kafasını uçurmak üzeredir ki,Rahmet Peygamberi ya Ömer dur der,Hz.Ömer’e engel olur ve yollarına devam ederler.Bir müddet yol aldıktan sonra dinlenmek üzere otururlar.Karşıdan kendilerini gören Hz.Ebubekir sıddık yanlarına gelerek selam verir ve ya Resulüllah;anam ,babam sana feda olsun. Sen ne güzel insansın.Vallahi Allah bu dünyada senin kadar güzel bir başka insan daha yaratmamıştır.Seni çok seviyorum,her şeyim yoluna feda olsun der. Hz. Ömer şaşırır.Ebu Cehil en çirkin,Hz.Ebubekir ise en güzel dedi diye.Peygamber Efendimiz ;Ya Ömer biz aynayız,bize bakan kendisini görür buyurmuşlardır.”
Biz ne yapıyoruz.Başka insanlara baktığımız zaman,aynaya baktığımızda tanımış olduğumuz kendimizi mi görüyoruz?

Eğer öyleyse kendimizde bulunan,bildiğimiz ve yaşadığımız tüm eksikleri onlarda görecek ve onları yargılayacağız demektir.Yani başka insanlar bize ayna olacak ve tüm çirkinliklerimizi veya güzelliklerimizi onlarda göreceğiz.Başka insanlara bakıp kendimizi onlarda yargılayacağız.Ama kendimizi üzüp değiştireceğimiz yerde,onları yargılama yoluna gidip,başkalarını değiştirmeye çalışacağız.

Oysaki Allah hiçbir insana başkalarını yargılama hakkını vermemiştir.

6-88/GÂŞİYE-26: Summe inne aleynâ hisâbehum.

Sonra onların hesapları muhakkak ki Bize aittir.

Ayette görüldüğü gibi yargılama hakkı yalnız ve yalnız Allaha aittir.

7-49/HUCURÂT-11: Yâ eyyuhellezîne âmenû lâ yeshar kavmun min kavmin asâ en yekûnû hayren minhum ve lâ nisâun min nisâin asâ en yekunne hayren minhunn(minhunne), ve lâ telmizû enfusekum ve lâ tenâbezû bil elkâb(elkâbi), bi’sel ismul fusûku ba’del îmân(îmâni), ve men lem yetub, fe ulâike humuz zâlimûn(zâlimûne).

Ey âmenû olanlar! Bir kavim, (başka) bir kavimle alay etmesin. Belki onlar (alay edilenler) diğerlerinden daha hayırlıdır. Ve kadınlar da diğer kadınlarla (alay etmesin), belki kendilerinden (diğerleri) daha hayırlıdırlar. Ve birbirinizi ayıplamayın. Kötü lâkaplarla çağırmayın. Îmândan sonra fasık isimler ne kötü. Ve kim tövbe etmezse, işte o zaman onlar zalimdirler.

8-Allah ile kul arasına kimse girmemeli zira kimin şükürünün makbul olduğuna ancak o karar verir.

Sevgi ve Saygılarımla…

Saygılarımla,