“Bugün okulda sabretmeyi öğrendik anne” dedi.

“Hımm nasıl oluyormuş sabretmek?” dedim.

“Yani ben çikolata istediğim zaman, sen ‘sonra Doğacım’ dediğinde beklemek. Bir de bal peteği yaptık. Arılar balı büyük bir sabırla yapıyorlarmış” dedi.

Dumur olmuş bir şekilde dinledim, bir süre bakakalmışım yüzüne.

“Öğret bana sabretmek nasıl birşey” dedim.

Sonra oturttu beni karşısına küçük taşlarımızdan hayali bir bal peteği yaptık birlikte.

Bir bilse ben yıllardır sabredilmeyi öğrenmek için çalışır dururum kendimle. Ancak o geldikten sonra anladım, öğrendim sandım da biraz sabretmeyi, halen de öğreniyorum her geçen gün.

Yine güzel bir ders verdi minik öğretmenim bana bugün.

Foto geçen yıl Kıbrıs’ta çekilmişti. Sabırla sandalyede ayakta spagetti yiyen cüce  ve ya sabır diyip fotoya bile girememiş annesinin fotosu!



Toplam : 3 Yorum var

    brajeshwari Nisan 12th, 2010 at 1:40 pm

    onun sabrına bayılıyorumm.
    Annesinin sabretmesine sabır ediyor çünkü…
    :)

    iki güzeli de öpüyorummm….

    sedef Nisan 16th, 2010 at 11:39 am

    Öperim ben o güzel öğretmeni yanaklarından. Özgürüm sabır senin ‘Doğanda’ var :) Ne güzel!

Yorumunuz: