Dün Doğa’nın okuluna gittim, sadece dinlemek istedim sene başından beri neler yaptığını, evdeki kızım okulda nasıl, neler yapıyor merakımdan uzunca bir görüşme yaptım öğretmeni ile. İyi ki de yapmışım, görüşmenin sonunda bir defa daha okulu doğru seçtiğimizden emin oldum, ne kadar birebir benim gözlemlerimle örtüşen tespitler de bulundu öğretmenleri. Görüşmenin sonrasında saate baktım okulun bitiş saatine daha bir saat var. Bahçeye salıyım kendimi güneş alıyım biraz öğrenci ruhunu içime çekiyim istedim. Orada geçirdiğim 1 saat beni çok etkiledi. Yan masamda bir grup öğrenci yabancı ingilizce öğretmenleriyle bir proje hazırlıyorlardı. Kadının kucağında kedi, kahkahalar atarak ama bir yandan da mesafeyi korumaya çalışarak sohbet ediyor öğrencileriyle. Hepsi kız olan öğrenci grubu birbirinden şeker, yanaklarından öpesim geldi, o ne girişkenlik, o ne ingilizce konuşmalar. Ben Anadolu Lisesi mezunuyum fakat bu kadar da girişken değildik biz yani, hocalarımızla böylesine arkadaş gibi olamadık hiç. Keşke olabilseydik, ne güzel bir götüntüydü size anlatamam, hissettirdiği dinamizm ve özgülük duygusu beni yeniden şarj etti resmen.

Yani şu özel okullara ödediğimiz paralar gerçekten servet niteliğinde, bu konuya hiç girmeyeyim, ama okul seçimi konusunda emin olabilmek çok önemli. Gönül isterdi ki hepsi birbiri ile aynı nitelikte devlet okullarına gidebilse çocuklarımız, varımızı yoğumuzu vermek zorunda kalmadan okutabilsek ama malesef koşullar böyle. Bu koşullarda da aile kültürünüze en yakın, kriterlerinize en uygun okulu bulabilmek önem kazanıyor.

Ben yan masadaki öğrencilerin konuşmalarında, gülüşmelerinde, tartışmalarında kendimi kaybetmişken bir bakarım ki bizimkilerin sınıfı bahçeye çıkmış hem ikindi kahvaltılarını yapmak hem de oynamak için. Doğa beni görmesin diye bir yandan kendimi nerelere saklayacağımı bilemeden bir süre sonra bıraktım kendimi ve öylece izledim pisimi uzaktan. Ne acayip geldi uzaktan görmek kendi çocuğumu okul ortamında. Hatta neden daha önce yapmamışım bunu diye de kızdım kendime. Koşturuyor, dans ediyor, kovalamaca oynuyor, arada birşeyler yiyor ama mutlu. Güneş gözlüklerimin ardından birkaç yaş süzüldü gözümden kimseler görmeden. Sonra yan masadaki kedi benim kucağıma geldi, onu severken biraz daha böğürdedim. Anladım ki bunu daha sık yapmam lazım. Daha sık okuldan almaya gelmem gerek kızımı ve onun ortamının havasını içime çekmem gerek.

Okuldan gelirken taksiden biraz geride indik veterinere uğramak için. Pamuk’a kum alma bahanesi ile köpek sevelim dedik. Dünya güzeli köpekler var birkaç haftadır bizim veterinerde misafir. Doğa deliriyor onlara, haftanın minimum 4 günü köpek sevme ziyaretindeyiz. Hadi birini alalım eve götürelim desem biliyorum Doğa dünden razı. Aslında çaktırmıyorum ama benim de içim gidiyor. Fakat bizim evin kraliçesi Pamuk barındırmaz evde köpek falan, kaldı ki apartman dairesinde bakımı çok zor. Mıncırdık, sevdik, besledik, kumumuzu da aldık geldik eve. Gece yatmadan önce “senin beni almaya gelmene bayılıyorum” dedi. Ve ben yine böğürdedim onu uyuturken, karanlıkta görmedi göz yaşlarımı.

 

Onun annesi olduğuma şükrettiğim an'lardan biriydi bu notu aldığım an

 

Çok ağlağım bugünlerde. Her yıl Doğa’nın doğumgünü yaklaşırken böyle olurum ben. Şimdi bile gözlerim doldu bu kelimeleri yazarken. Sanki her yıl doğum mucizesini baştan yaşıyor ve ona tanıklık ediyorum. Şükrediyorum tabii Allah’a bana böyle bir yavru verdiği için. Sağlıklı, mutlu olsun hiçbir şeyin önemi yok diyorum.

NOT: 6 yaşı doldurmaya pek az kala, Doğa’nın hıdırellez dileği, iki tekerlekli bisiklete binebilmek oldu. Pamuk’un ki de “Hep Doğa’nın yanında kalmak” imiş Doğa’nın söylediğine göre:)



Toplam : 6 Yorum var

    tülay ayma Mayıs 9th, 2012 at 3:50 am

    hangi okula gidiyor

    Evo Mayıs 9th, 2012 at 4:24 am

    Canim benim, :)

    Ne guzel yapmissin oyle daha da icine sindirmissin. Yenide konustuk ya gercekten teslim ettigimiz eller cok cok onemli. Ozel okuldan bol bir sey yok, sunduklari olanaklar desen goz kamastirici ama iste o sozunu ettigin mutluluk, civildak -bu uydurma sozcugume bayiliyorum!- :))) halleri hepsinin otesinde ve her seye bedel.

    Onlar adina secim yapmak durumunda kaldigimiz bir sure var iste onu tamamlayana kadar dilerim hep boyle yuzumuz gulsun, ve goz yaslari mutluluktan olsun!

    Her ikinizi de simsiki kucakliyorum, opuyorum yanaklarinizdan..

    Ps: basak’in hem kopegi hem de kedisi var mutlu mesut gul gibi gecinip gidiyorlar doga’ya soyleme ama bir dusun! 😉

    Özgür Turan Mayıs 9th, 2012 at 9:01 pm

    Evrimcim, evet okul konusu tam da konustugumuz gibi canim. Mukemmel okul yok en uyabileni bulmak gerek ve de cok bidi bidi yapmamak. Bizim gibi genis veli olmali huhhhaa.
    Ahh bir golden var gorsen yersin Hem de beyaz. Ama zor ya apartmanda bahceli ev gerek:)

    Özgür Turan Mayıs 9th, 2012 at 9:02 pm

    Merhaba tulay, Doga Eyuboglu’nda.

    zeya Mayıs 25th, 2012 at 8:29 am

    Benim de yeğenim Eyuboglunda lise 2’de. Geçen akşam tiyatrolarını izlemeye gittiğimde aynı şeyi söyledim. Çok doğru seçim yapmışız diye. Sevgiler

    Özgür Turan Mayıs 26th, 2012 at 11:29 am

    Zeya, tiyatrolar oldukça iyiymiş evet gidenler öyle diyor. kesinlikle doğru seçim bence de. Sevgiler.

Yorumunuz: