Özgür Turan
Gazeteci, anne ve yoga eğitmeni denilebilir ama aslında bu üç yolun da öğrencisiyim. Kendisiyle çalışmayı pek seven özgür ruhlu bir öğrenci...



İçsel konuşmalar’ kategorisi arşivi

Evrenden cesaret desteği; yeni ay

Yeni ay giriş yaptı. Yeni ay yeni umutlar, yeni başlangıçlar, atamadığınız bir türlü karar veremediğiniz ya da beklettiğiniz adımları atma zamanı demek.
Evrenden bir cesaret desteği almak demek.
Dualar kalpten gökyüzüne yükselen seslerdir. Sessiz lakin etkili. Kalpten yapılan dualar etkilidir. Gönülden, hiçbir kuralı olmadan yaratıcıya uzanan ellerdir. Belki de bundandır her dinde ellerin dua ederken kalp hizasında tutulması.
Yeni ayda kalbimize dönelim ve bakalım umutlarımıza, hayallerimize, gönülden istediklerimize. Kendimize dürüst olarak kalbimizin sesini bize ulaştıralım, sevgiyle.
Yaratıcıya gönderilip evrenin sesi olmuş dualardan en sevdiklerimden örnekler sunarak yeni ayın hepimize gönlümüzdeki muratlarımızı vermesi dileğiyle…
En içten sevgilerimle…

Evrenin yaratıcısı. Bana yaşam denilen armağanı verdiğin için teşekkür ediyorum.
Gerçekten ihtiyacım olan her şeyi bana verdiğin için teşekkür ederim. Bu güzel bedeni ve zihni deneyimleme imkanı verdiğin için teşekkür ederim. Tüm sevginle, saf ve sınırsız ruhunla, sıcak ve parlak ışığınla içimde yaşadığın için teşekkür ederim. Gittiğim her yerde sevgini paylaşmak için, sözlerimi, gözlerimi, yüreğimi kullandığın için teşekkür ederim. Seni olduğun gibi seviyorum çünkü ben senin yarattığınım. Kendimi olduğum gibi seviyorum. Yüreğimdeki sevgiyi ve huzuru hep korumama yardım et. Bu sevgiyle yeni bir yaşam yaratmaya ve hayatımın geri kalan döneminde sevgiyle yaşamama yardım et.
Amin

Don Miguel Ruiz – Dört Anlaşma / Toltek Bilgelik Kitabı

Sevgili Tanrım , beni senin barışının aracı yap
Öyle ki benden nefret ettikleri yerde sevgi vereyim
Bana hakaret ettikleri yerde affedici olayım
Kavga olan yerde birleştirici olayım
Yalanın hüküm sürdüğü yerde hakikati söyleyeyim
Kuşkunun olduğu yerde inancı getireyim
Kederin yaşadığı yere sevinci getireyim

Moola Mantra

“Ey Büyük Ruh
Sesini rüzgarlardan işittiğim,
Bütün Dünyaya yaşam nefesini veren, duy beni!
Ben küçük ve güçsüzüm, Senin bilgeliğine ve gücüne ihtiyacım var. .
Güzellikler içinde yürüyeyim ve gözlerim güneşin kırmızısını, günbatışının morunu hiç görmediği gibi görsün.Ellerim senin yarattığın herşeye saygılı davransın ve kulaklarım senin sesini duyacak kadar keskin işitsin.Beni bilgili yapki insanlarıma öğrettiğin şeyleri anlayabileyim.Senin her kayaya her yaprağa gizlediğin sırları öğrenebileyim.Güçlü olmaya çalışıyorum ama kardeşlerimden değil. . En büyük düşmanıma karşı kendime karşı. Beni daima temiz ellerle ve güçlü gözlerle sana gelmeye hazır et. Gün batımının solgunluğu gibi benim de yaşamım solup bitmeye başladığında ruhum seni utanmadan ziyaret edebilsin.”

Bir Kızılderili Duası

İçimizdeki tarihleri bulma vakti

Rakamlara gereğinden fazla anlam yüklüyoruz diye düşünüyorum son zamanlarda. Tıpkı 2012′ye ya da 11.11.2011′e yaptığımız gibi. Hemen hemen bütün sosyal medya platformlarında mesajlar dolaşıyor özellikle 11.11.11′e dair. Yok yeni enerji, cennet kapısı, yeni dünya, yeni çağ gibi türlü tanımlamalar içeriyor bu mesajlar. Bir yandan 2012′de felaket bekleyenler tartışa dursun diğer yandan Maya Takviminin tarihlerine göre de kitlemiş durumda olanlar var hayatlarını. Rakamları bir yana koyup, kıyamet beklentilerinden de uzaklaşırsak hem daha gerçekçi bir bakış açısı kazanmış olacağız hem de kendimizle ilgili daha fazla farkındalık yaşayabileceğiz. Kaldı ki daha ne bekliyoruz bilemiyorum; dünyanın her bir tarafı seller, depremlerle cebelleşirken, insanlar şeker gibi anti-depresan tüketirken, her birimiz gerek özel gerek iş hayatımızda büyük değişimlerle yüzyüze gelirken artık biraz olsun tarihlere değil de bugüne bakma vakti gelmedi mi sizce?

Oysa ki asıl kıyamet içimizde dostlar! İçinize bakacak cesaretiniz varsa biraz olsun o halde haydi yüzleşme vakti. Bedeninizin sesine kulak verin öncelikle. Nerelerinizde ağrılar hissediyorsunuz son zamanlarda bir dikkat kesilin. “Rüzgardandır”, “ters yatmışımdır”, “burkmuştum geçen gün”, “çok yoruluyorum bugünlerde” diyip de hemen bir ağrı kesici alıp durumu unutuyorsanız bir sonraki ağrınıza kadar, bilin ki o ağrılar uzunca bir süre daha sizi rahat bırakmayacak. Ancak siz ağrının kökündeki ruhsal nedeni fark edene kadar.

Önce şu soruları sorabilirsiniz kendinize;

En son kime, neye öfkelendim?

Affedemediğim ne, kim var? Neden?

Kendim için son günlerde ne yaptım?

Değişim çoktan başladı ve tam da ortasındayız. Haydi içinde yaşadığımız her anı onurlandıralım, sevdiklerimizle yaşadığımız anların gerçek anlamda hakkını verelim. Çocuklarımıza daha fazla kulak verelim bugünlerde, onların ihtiyaçlarını dinleyelim ve bize yapacakları rehberliği kabul edelim. Her ne yapıyorsak lütfen şikayet ederek değil minnet duygusuyla yapalım. Ve tabiki de deprem gibi felaketlerden muzdarip olmuş halkımıza yardımlarımızı devam ettirelim, hem fiziksel hem ruhsal her anlamda desteğe ihtiyaçları var.

Bugün güzel bir gün demek istiyorum diyemiyorum çünkü yine Van’dan gelen bir deprem haberiyle başladık güne. Diğer yandan Atamızı anıyoruz sevgiyle ve hasretle. Atamızı, o ışıl ışıl özel insanı anarken içimizdeki güzellikleri yeniden hatırlayalım ve herşeye rağmen gülümsememizi, güçlü duruşumuzu, umudumuzu kaybetmeyelim, çevremize de yayalım. Van için daha neler yapabiliriz bir yandan da düşünelim, uygulamaya geçirelim.

“An”da SEN’sin

Dün eski bir dostumla görüştüm. Yakın bir aile dostları kansere yakalanmış. Hem de bütün vücuduna yayılmış, en son safhasındaymış. Sordu bana “napsak sence herhangi bir alternatif terapi işe yarar mı acaba?” diye.

Yarar mı gerçekten?

Bunu kimse bilemez.

Sadece hastalığı yaşayan kişi bilir çünkü o ne isterse o olur. O herhangi bir terapinin işe yarayacağına inanırsa, sonuç olumlu olabilir. Ama “artık bana hiçbirşeyin faydası olmaz” derse, sonuç olumsuz olabilir. Kararsız kalırsa, belirsizlikler başlar bu defa da.

Böyle bir süreçte binbir çeşit terapiye para yatırmaktansa, yüreğinin sesini dinleyip, içinden ne geliyorsa onu yapmak en rahatlatıcı yöntem olabilir. Sevdiğin insanlarla sevdiğin şeyi yapmak ya da istersen yalnızlığınla başbaşa kalmak. Tercih kişiye ait. Hastalık elverdiğince, koşullara göre minik mutluluklar yaratabilir insan.

Bunları söyledim arkadaşıma. Fakat günün devamında öyle bir gelişme oldu ki hayatımda, bu dediklerimi baştan aşağı düşündüren, “hele bir daha düşün” dedirten, afallatan cinsten.

Gördüm ki hayat hepimize herşeyi gösterebilir. Her koşul her an değişebilir. Bu değişime teslim olabiliyorsak, “an” da içimizdeki Tanrı ile kalabiliyorsak, akış mükemmel… “An” da herşey iyi ve güzel.

Ve bir defa daha anladım ki hayatta en en değerli şey SEN’sin.

Kendini güçlü, ayakta dimdik tutabilecek tek kişi de yine SEN’sin.

SEN istemeden içinde güneş doğmaz da, batmaz da…

Suskunluğum zihnimdendir

HAMUŞ demiş kendine Mevlana RUMİ… SUSKUN yani… Susmak kelime olarak basit lakin uygulamada zor birşeydir aslında herkesin birbirine kendini anlatma telaşında olduğu yaşadığımız bu hayatta. Susmak dinlemektir. Cankulağı ile karşındakini kendini anlatmadan dinlemek. Maarifet ise kendi içinde susmaktır ki, sessizliğin de sahip olduğu bir dili vardır.
Sen susarsan konuşan mutlak gerçektir… Sırların kapılarının birbir açılmasıı, gerçeklerin aşikar olmasıdır… Ne güzel söylemiş Einstein; “Yalnızca Tanrı’nın düşüncelerini bilmek isterim. Onun dışında kalan herşey dipnottan ibarettir.” Yaratıcının düşüncelerine ve sırlarına vakıf olmak ta susmaktan, sessizliği dinlemekten geçiyor…
Karanlığın nasıl ki içinde kendine has bir aydınlığı var, sessizliğin de sesi vardır… Dinlemek isteyene… Sessizliğin kapıları kalbe açılır. Zihinden kalbe geçmek, hayalden gerçeğe açılan kapıdan geçmek huzura kavuşmak demektir.
Matrix 1 deki Neo’ nun kurşunların gerçek olmadıklarının farkına varması ve kurşunların yere düşmesidir ki zihnin hapishanesinden, kalbin cennetine geçmek demektir.
Zihin deli bir attır. Üzerine insanı alır ve kafasına göre istediği gibi koşturur durur. Yorulan, yıpranan insandır. Zannedersiniz ki birşeyler yapmanız ve birşeylere sahip olmanız için daha da çok hareket etmeli ve daha da çok çaba göstermelisiniz. Zihin tam da bunu ister. Sizin onun emrine girmesini. İnsanoğlunun belki de hayatının kararıdır :
” ZİHNİN EMRİNDE BİR ÖMÜR GEÇİRECEK VE ORADAN ORAYA YAPRAK GİBİ SAVRULACAK MI? YA DA ZİHNİNİN EFENDİSİ OLARAK  HAYATININ DA EFENDİSİ OLACAK MI?”

Farkındalık, Susmak, Sadeleşmek, gözlemleyen konumuna geçmek zihni izlemenin ve onun neler yaptığının farkına varmanın en kolay yollarıdır.
Bir denersiniz belki kimbilir belki de bir oyun gibi… Zihni 37 ekran bir tv gibi koyun önünüze sessizce bir izleyin kendi sessizliğinizin içinde… hiçbir yorum getirmeden ve ona müdahale etmeden… sadece izleyin lütfen.. yapabildiğiniz ölçüde… ve farkına varın ki artık daha gidilmeyen yemeğin konuşma repliklerinin 2 gün öncesinden hazırlandığını, ya da bir görüşme daha gerçekleşmeden zihin tarafından sizi kurban rolüne sokarak sonlandırıldığını hatta duygusunu da size yarattığı an yaşattığını….
Enteresan bir deneyimdir O’nun farkına varmak… Ne diyeyim…
İYİ  EĞLENCELER…