Özgür Turan
Gazeteci, anne ve yoga eğitmeni denilebilir ama aslında bu üç yolun da öğrencisiyim. Kendisiyle çalışmayı pek seven özgür ruhlu bir öğrenci...



Genel’ kategorisi arşivi

Sevdiğim yerler

  • Genel kategorisinde.
  • Yorum Yok

İlkay beni sobelemişti geçen yıl:)) Ancak yazabiliyorum. Buyrun bakalım sevdiğim yerlere;
1. Evim; Tapınağım, huzur bulduğum yer.
2. Annemlerin evi; Herşeyimi paylaşabildiğim kendi evim dışındaki tek yer.
3. Beyoğlu Tünel; Ara sokaklar, ikinci el dükkanlar, antikacılar, incik-boncukçular, her biri birbirinden şirin cafeler.
4. Havaalanı; Kokusunu bile severim havaalanlarınıın. Hepsini dip bucak gezerim. Hep bavulum sırtımda gezeyim, hatta havaalanında yaşarım ben evim olmasın yani bu derece diyim…
5. Remzi kitapevi; Bağdat cd. üzerindeki
6. Kahve Dünyası; Feneryolu ışıklardaki – Doğa’yı yuvaya bırakıp oraya konuşlanıp kitap okuyorum.
7. Adem Baba; Çıtırrrr balık + rakı
8. Bodrum; Çocukluğumdan beri vazgeçemediğim deniz

9. San Francisco; başka birşey var orada. Bir defa gittim, üstelik yalnız başıma gittim, ama hiç unutamadım.

10. Kadıköy ve de özellikle Moda; Kadıköy balıkçılar, pazarın kurulduğu çarşı, Bahariye cd., Baylan Pastanesi, Şekerci Cafer Erol, Çiya veee Moda çay bahçesinin manzarası.

4 yıl önce bugün

………..lapa lapa kar yağıyordu ve ben şövalyeme evet dedim. Çook eskilere dayanıyor bizim hikayemiz. Bu yaşama değil taaaa birkaç yaşam öncelerine. Nice yıldönümleri ruhumun öbür yarısı…

Mim

Enerji beni mimlemişti ama hastalıklardan kendime gelip bilgisayarımın fotosunu çekemedim Görüldüğü üzere masaüstümde birşey yok çünkü bilgisayarım uçmuştu geri geldi:)) İçine tavuk girmiş gibi ses çıkarıyordu en son. Yani tamirden geldi kendileri:) Bu balıklı bardak ise efendim yıllar önce Kaş’tan alınmış olup hand-made, benim için çok özel kahve bardağımdır.

Şimdi benim de birilerini mimlemem gerekiyor; Brajeshwari ve Turkuazdeniz‘i mimliyorum. Bilgisayarınızda masaüstünüzde ne var? Hadi bakalım..

Çay

Sabah uyandı “boğazım acıyor” diye. Hemen bir bardak ballı ıhlamur karanfil çayı. Kendisinin favorisi olur! Bir güzel içti. Yanında ne yedi? Ceviz, badem, nutellalı ekmek. Kahvaltı etmek istemedi. Bir insan bu kadar kuruyemis sevsin ben anlamadım gitti…
Karnıbaharı çiğ çiğ yiyen ben, istiyorum ki ailece meyve sebzelerle yatıp kalkalım ama baba-kız sanki bana muhalefet için doğmuş bunlar. Dolaplardan çikolata, kestane şekeri, kuruyemişler taşıyor. Hadi ceviz, badem yesin bolca ona itirazım yok ama bir çikolata sevdası var ki ikisinde de sormayın. İmdat demek istiyorum.
Fakat bir yandan bu cücenin çayı sevmesi hoşuma da gidiyor çünkü Serdar çay ve rakı sevmez. Yani benim en sevdiklerim:( Kendi başıma çay içmekten sıkıldım ben, bu hatun büyüse de şöyle bir karşılıklı çay keyfi yapsak.

Ortak bi yer açıyoruz!

Biri “anne” diye seslenmezse bana birkaç saat, kimbilir belki de deliririm. İşte tam da bu yüzden ana temayla temas içerisindeyim.

anatema’da ben ve altı kişi daha, paylaşacağız. hayat daha neşeli, daha kolay, daha çekilir olsun, bir sürü kadın bir araya gelsin ve her şey daha “çiçek gibi” olsun diye yazacağız. çiçek gibi olsun her şey. su gibi olsun. hepimizin hayatın renklerine, ipuçlarına ihtiyacı var. bu site bu yüzden yedimizden hepinize…

ben fasulyeden yedinci anne aday adayı..bıyık altından gülünen…”ya evet yaparsın belki”…”hmm ben de doğurmadan böyle konuşuyordum”…”görürüm ben seni” denilen…denilirse denilsin..doğurmadan önce konuşayım da..nasılsa doğurduktan sonra göreceğim diyen…

Yedi kadının uzaklarda olanıyım ben, Meksika Körfezi’ ne yakın olanı. Eteğinde yosunlar, saçlarında martılar, içinde binbir renkli balık olanı! Balkonunda şeker pembe begonvili olanı…

Ben adı gibi özgürlükle kafayı bozmuş, ama çocuktan sonra bir de güzel ağzının payını almış olan kadın. Şimdi minik kelebeğimle birlikte öğreniyorum gerçek özgürlüğü, sabretmeyi ve koşulsuz sevgiyi.

2004 temmuz’unda oğlum doğdu. onun uyuduğu saatlerde, aklıma takılan şeyleri, dünyada olup bitenleri internette bulmaya çalışırken arkadaşım bana bi blog gösterdi. o günden beri, kayda değer bulduğum ayrıntıları bloga işliyorum. o blog sayesinde bir araya geldiğim 6 kadınla şimdi ortak bi yer açıyoruz.

Gidilecek yerler, önerilecek deneyimler, okunası kitaplar, yenilesi yemekler var. Çocuklu bir normal ya da belki anormal bir hayat var umut ettiğimiz… Bizde eksik kalanların burada doldurulması umudu var kısacası…