Tam da bizlerin buluştuğu aynı yer olsun istedik. Hiçbir hazırlık yapmamakla birlikte tamamen doğaçlama bir sohbet olsun diye diledik. Yaşamdan, kendi uzmanlık alanlarımızdan ve o anın getirdiği her şeyden konuşacağız. Paylaşımda bulunmak isteyen ve uygun olan herkesi bekliyoruz.
Tarih: 8 Ekim 2010
Yer: Cafe Nero Caddebostan 2. kat
Saat: 13:00 – 15:00
Aşk köprüsü tekliğin ,birliğin, gerçeğin evi olan Kalbe açılır..
Kalp ateştir… Aşk ile gelenleri yakıp kavuran…
Bir şöyle bakıp giden olur bazen, son anda geri dönen…
Bir de kararlı olup, yanmaya gelen…
Yaratıcının evidir kalp..
Yol dıştan içeridir..
Kalbin içine, derinliklerine…
O’nun ateşinin kıvılcımı düştü mü içine…
Ne geçmişin pişmanlıkları kalır, ne de geleceğin endişe dolu gölgeleri..
AN da O’ nda Huzurda ve huzurunda olmak için,
Varlığının anlamına varmak için,
Sevgiyle her daim akmak için,
Geçersin Aşk köprüsünden ruhunun ateşinde bir olup yanmak için..
Sen içinde ikiyken Bir ol…
Geçmiş ve gelecek arasında zihin hapishanesinden çıkıp cennetini bul. AN da ol..
Zihninde değil, herdaim kalbinde Ol..
OL… sadece OL…
Aşkın kendisi sen OL..
Dışarısı dediğin de içeridir..
Diğeri dediğin sensin, başka birisi midir?
Senden başka birşey var mı ki ?
Ey Aşık uyan artık…
Yanan da sensin…Köprü de..köprüden geçen de…AŞK ta sensin…
Herşey olan, aynı zamanda hiçliği deneyimleyen de …
Uyan ve gör sen sadece SEVGİSİN…
Uyan ve An’ da başla yeniden…
Her AN sana sunulmuş bir fırsattır…
Yeniden ve yeniden…AN be AN..
AŞK İLE BAŞLA….
Alternatifkarma’da alternatiflerden biri olarak karsınızdayım… 18 yıllık borsa gecmişinin ardından 2 yıldır tam zamanlı olarak toplam da 6 yılı aşkın süredir kişisel gelişim çalışmaları ile uğraşmaktayım… Kendi yolculuğum sırasında yardım aldığım, yolculuğumu kolaylaştıran, yolumu açan yöntemlerin uygulayıcısı oldum.. Kendimde olanı değil, kendimde olup herkesin sahip olduğu ama henüz farkında olmadıklarını farketmelerini sağlama konusunda aracılık etmeye çalışıyorum…
Michelangelo Davut heykelini nasıl yaptığını soranlara; ” Zaten Davut bu taşın içinde duruyordu. Ben sadece fazlalıklarını yonttum ” demiş. Doğru söze ne hacet…biz aracıların da yaptığı sadece bu işte…:)))
Sevgili dostum Özgür’le Alternatifkarma’nın doğumunu kutladık…gelişip, büyümesine şahit olduk…Alternatifkarma Doğa ile beraber büyüyor…Özgür’ün ikinci çocuğu…
Özgür’den alternatif yazarlık teklifi geldiğinde cok mutlu oldum…gurur duydum…
Zevkle, sevgiyle, coşkuyla kimi zaman diğer güzel ve mükemmel ruhların akışlarından alıntılarla, kimi zaman kendi ruhumun kağıda yansımasıyla artık yeni bir alternatif köşe ile karşınızda olacağım…
İlk yazımızda görüşmek üzere diyelim. Işığınız bol olsun.
Sevgilerimle…
Merhabalar,
Özgür, Alternatif Karma’dan bahsederken, ben de birşeyler karalamak istediğimi söyledim. Meğersem o da benim yazmamı istiyormuş. Tam da istediğim gibi bir sayfa hazırlanmış. Burada sizlerle yoga, meditasyon, ayurveda, sağlıklı yemek tarifleri, ezoterik bilgiler, spiritüalizm ve daha sayamadığım birçok bilgi paylaşacağım. Uzun süredir bu yoldayım. Bugüne kadar okuduklarımdan sentezler yapacağım, okumakta olduğum kitapları, izlediğim filmleri anlatacağım. Ayrıca, müzik konusuna da değinmek istiyorum; Klasik, new age, tasavvuf, yöresel müzikleri de paylaşacağım sizlerle, hatta toplanıp hep birlikte dinleyip, konuşacağız. Alternatifkarma buluşmaları yapacağız çok yakında.
2 kız çocuğu annesiyim, Ayşe 25, Alara 16 yaşında. Daha da var doğurmadıklarım. Farkında olmadan hamileyken yoga yaptıklarım… Dolayısıyla yoga anneleriyim ben. Çocuklarıma çok değer veriyorum. Bu konulara da değineceğim.
Son olarak, gezmeyi, eğlenmeyi çok seven bir yay burcuyum.
Kucaklıyorum.
]]>Bugün böyle biraz asabi bir post benden…
]]>
“Tanrı ile Sohbet”in ilk kitabını bugün bitirdim. Kitabı okurken özellikle şu son 2 gündür çok ironik şeyler geldi başıma. Dün Starbucks’tayım. Tam arkamdaki masada bir çift tartışıyor. Ben bir yandan kitaba konsantre olmaya çalışırken bir yandan naklen dinlemek zorunda kalıyorum tartışmayı. Ve çoğu zaman kendi kendime oynadığım oyunu oynayıp, yüzlerini görmediğim bu çiftin tiplerini, yaşlarını hayal etmeye çalıştım. Tartıştıkları konu o kadar yüzeyseldi ki herhalde dedim bunlar taş çatlasa 25 civarıdır. Tartışmanın sonuna doğru kız ağlamaya başladı. Oğlan onu sakinleştirdi ve masadan kalktılar küs bir şekilde. Bir de baktım bunlar annem-babam yaşında. Ve bütün bu olaylar zarfında benim kitapta okuduğum bölüm neydi biliyor musunuz? İlişkiler! Ve işte kitabın bu bölümünden küçük bir alıntı: “Eğer yaşamda garanti istiyorsanız, hayatı istemiyorsunuz demektir. İstediğiniz, yazılan senaryoların provasıdır. Hayat, doğası gereği garanti vermez. Garanti, amacı çarpıtır.”Bugün de Cafe Nero’dayım ve yine okumaya devam. Yan masada 3 kadın sohbet ediyorlar. Kitaba odaklanmak için i-pod’umu takıyorum. Bir süre sonra pili bitiyor i-pod’un ve yan masaya yine kulak misafiri oluyorum. Kadınlardan biri diyor ki diğerine; “Sen de para bol rahatsın ya biz ne yapalım hiç gelmez ki bize para”. Benim kitaptaki konu; Para ile ilgili çekirdek inançlarımızı nasıl değiştiririz? Kitapta şöyle anlatıyor; Örneğin sürekli “yeterince param yok” gibi bir inancınız varsa bu çekirdek düşünceyi değiştirmenin en hızlı yolu düşünce-söz-yapma sürecini terse çevirmek. Yani “hayalimdeki evi alacak kadar param olsun istiyorum” demek yerine “hayalimdeki evi alacak kadar, yeteri kadar param var” demeniz gerekiyor. Bu çekim yasasının bir kuralı zaten çoğunuz bilirsiniz, evrene yaydığımız titreşimlerle ilgii bir durum. Kitapta para ile ilgili olumsuz düşünce sisteminizi nasıl değiştireceğiniz çok ayrıntılı açıklanıyor.
Hayır sanmayın ki ben böyle habire cafelerde kitap okuyorum:)) Atom karınca misali hop migrosa, hop eve, hop yogaya, hop yuvaya cüceyi almaya giderken aralarda sadece dinlenmece vakitleri bunlar:)
Yukarıdaki foto da bugün çekildi sahilde; yosun ve deniz kokuyor.
]]>Not: Dün yaptığımız kukla ile gittik okula, bir de ne görelim millet abartmış. Hani sanki aileler kukla yapma yarışmasına katılıyor. Bu veliler hırsı beni daha da deli etti bugün. ]]>
Serdar’ım bugün doğmuş. Minicik bir pasta aldık üçümüz doğumgünü partisi yaptık. Bütün gün yapışık yaşadılar neredeyse. Mumları bile birlikte üflediler. Bir de uzun zamandır kafayı taktığı ve bizim bulamadığımız “Uzayda Mickey” filmini babası internette bulunca çıldırdı! Filmin adı “Gufy Mars’ta” imiş meğersek.
Günün en komik olayı ise şöyle; “Atıl ile Yaman Hayvanat Bahçesinde” başlıklı bir kitap var annem getirmişti. Aslında ilkokul 1′ler için kitap ama resimlerine falan bakıyorduk biz. Taa ki birkaç gün öncesine kadar. Yazılara taktı bu aralar. “Oku bana” diyor sürekli. Eee biz de ne isterse okuyoruz. Bu kitapta “manşet” kelimesi geçiyor bir yerinde. “Manşet ne demek” diye sordu. Serdar da anlattı geçenlerde. Üzerinden çok zaman geçti ama. Sabah gazete okuyorum. Geldi bir heyecan; “Dur ben sana manşeti gösteriyim. Baakkk işte bu… en büyük harfler. Bak bu da babamın harfi” (S harfini göstererek) !!!
Birşey daha; Futbol oynuyor deli gibi. Bizim evde neredeyse hiç futbol izlenmez. Resmen çift kale maç yapıyor Serdar’la. Ne yapacağımızı şaşırmış haldeyiz:)
]]>Özledim her birinizi ayrı ayrı, bu kısacık ayrılık aylar sürdü sanki bana. İşte yeni evim burası. Ben çok sevdim, umarım sizler de beğenirsiniz. Blogdestek’in eline sağlık. Tam da bana göre bir yer oldu!
Zaman zaman yenilikler devam edecek, değişim hiç bitmeyecek. Daha fazla kişisel gelişim, yaşanmış örnekler, kitaplar, öneriler olacak burada.
Ruhsal yolculuğumda inişlerim, çıkışlarım, derslerim, oluşlarım ve küçük rehberim Doğa ile yeniden sizlerleyiz efendim.