Sizde de vardır mutlaka bu yargıçlardan. Yaptığınız herşeyi zaman zaman eleştiren, attığınız her adımı yargılayan… güzel, çirkin, ayıp, kötü, iyi diyen…. Gözlemliyorum bu yargıçları bir süredir ben. Sürekli yazdıklarımla ilgili vuruyor kafama bu yargıçlardan biri; “yüzeysel yazıyorsun, daha derine in daha derine” diyor. Diğeri “yetersizsin” diyor. Öteki, “daha çok çalışmalısın” diyor. Hele biri var ki sürekli şöyle diyor; “bırak rahatça dökülsün kelimeler kaleminden tutma artık şunları!”.

Kendimle inceden inceye hesaplaştığım farklı bir dönemdeyim yine bu aralar. Bu defa daha çok yazılarımla ilgili. İçimdekileri tam olarak çıkaramıyormuşum gibi geliyor. Sanki boğazımda düğümlenmiş birşeyler var, biri sırtıma vursa biraz çıkıverecekler. Bir yandan da okuyorum, araştırıyorum ama buraya alıntı koymak da saçma gelir oldu.  Yani onu da yargıladım kendimde. Herşey saçma gelir oldu yani anlayacağınız.

İşte böylesine kendimle gelgitler yaşarken, yazacak birşey bulamazken baktım benim yargıçlardan birkaçı yorum yazmış bana.

Evet evet şaşırmayın anladınız siz. Aynen öyle demek istiyorum.

Beni yargılayanları diyorum ben yarattım.

Ve işte buradan çok teşekkür ediyorum onlara.

Güzel bir ışık yandı bende yine tam da şimdi burada.

Bir defa daha anladım neden burada olduğumu, asıl amacımı.

Yorumunuz: