Gidiyoruz

Sabahın köründe uçuyoruz Kıbrıs’a. Doğa ve ben nezle, Serdar dergileri bitirmemiş olmanın stresinde gidiyoruz bakalım. Doğa’yı normal saatinden biraz daha erken uyutmaya çalıştım dinlensin diye ama ne çare. Tutturdu “Nerde benim uykum? Salonda kaldı sen bilmiyosuuun” diye. Sonra timsahını istedi ama okulda kaldığını hatırlayınca bastı yaygarayı. Biraz ağladıktan sonra “Aaaa uykum geldi salondan çok mutluyum anne” dedi ve küt diye uyudu. Yemek istedim o an kendisini.

Sıkkınım şu bir haftadır. Nedensiz ama içimde bir sıkıntı var atamadığım. Ne yapsam olmadı bir türlü.

Denize atlayınca geçecek ama biliyorum. Tek isteğim baba kız kumdan kale yapsın ve bolca vakit geçirsinler birlikte, ben de onları izliyim yeter…

Herkese ailesi ve dostlarıyla geçecek neşeli bayramlar…