Serdar evden çalıştı bugün. Hafif ateşli bir boğaz enfeksiyonu geçirmekte. Doğa’yı anneme gönderdik hem evden rahat çalışabilelim hem de ona mikrop geçmesin diye.

Bütün gün Serdar’dan gelen sesler şöyle; “Aaa ölüyorum ben”

“Neyin var canım?”

“Çok fenayım boğazım acıyor, her yerim ağırıyor”

“eee ilacını içtin mi?”

“Neredeydi ilacım?”

Bizimki hasta olunca pek bir kuzu gibi oluyor. Zaten normalde de oldukça sakin bir kişiliktir ama hasta olunca daha da bir sakin. Tek sorun; bir türlü ilaç saatlerini tutamıyor aklında. Hiç ilaç içmeyi sevmediğinden ağrı kesiciyi bile zor içiyor. Yani Doğa bile daha kolay kabul diyor ilaç içmeyi.

Tabiki ben ne kadar söylensem de hasta olması çalışmasına engel değil hiçbir zaman. O ateşli haliyle bütün gün çalıştı neredeyse. Eee benim de işlerim vardı zaten, salondaki masada karşılıklı ofis modundaydık bugün. Sonra akşama doğru baktım ki bu böyle olmayacak, koştum akşamki yoga dersine yetiştim. İyi ki de gitmişim şarj oldum, kendime geldim. Eve döndüm Serdar uyuklama moduna geçmiş. İlaçlarını hatırlattım, içti ve uyudu. Bir yazımı daha yazdım dergi için. 

Son günlerin iş temposunun sonucu oldu bu. Umarım yarın sabaha toparlamış olur biraz. Onu böyle görmeye hiç alışkın değilim.



Toplam : Bir Yorum Var

    tanyas Temmuz 15th, 2009 at 9:51 pm

    Biran önce iyileşsin Serdar..ama seviyorum kuzu hallerini erkeklerin.

Yorumunuz: