Doğum ve ölüm aynı şey

“Doğum da ölüm de enerji ayarlamaları. Tıpkı enerji regülatörleri  gibi işlev görüyor. Bir dünyadan diğerine geçişi sağlıyor. Doğum ve ölüm kelimeleri ortadan kalksa iyi olur. İki durum için de yaratıcılık kelimesi rahatlıkla kullanılabilir. Doğum ve ölüm yaratıcılık anlarıdır. Zirve yaratıcılık anları.

Kişi “cehennem”, “yargı günü”, “lanetlenme”  yi nihai realitede olmadığı halde deneyimlemek zorunda değil. Ama kendisi bu deneyimi seçiyor. Hiçbir inanç sisteminin sana dikte ettiklerini takip etmek ve kabul etmek zorunda değilsin. Hiçbir kişinin öğretilerini beniimsemek zorunda değilsin. Bilinçli kararla kendi gerçeğini aramayı seçebilirsin; Kendi gerçeğini yaratmak için. Zaten sürekli kendi gerçeğini yaratıyorsun. Neye inanıyorsan onu yaratıyorsun”

Neale Donald Walsch – Tanrı ile Sohbet 4

Dün akşam bitirdim kitabı. Yine güzel ve özel eş zamanlılıklar yaşadım okurken. Ama şu an öyle bir ruh halindeyim, “ben bir ölüp geliyorum” demek geliyor içimden. Yani öylesine  güzel anlatıyor ölümü. Neyse, şaka bir yana ölüme yakın diyebileceğimiz hali ancak meditasyonla deneyimleyebiliyoruz. Yani kendimizi Öz ile bir ve tamamlanmış hissetmek duygusu. Bu duyguyu meditasyonlarınızda anlık bile yaşıyorsanız keyfini çıkarın.

Peki fotoğrafın yazı ile ne ilgisi var diye sorarsanız ben de bilmiyorum. Tesadüfen burada buldum. Bir yandan başkaldırı, diğer taraftan da ruhsal anlamda bir teslimiyet duygusu çağrıştırdı bende.