Doğa&Rana&Sena

Rana: Doğa benim tüylerim çıkıyo biliyo musun?

Doğa: Benim de tüylerim var.

Rana: Bak kollarımda var.

Doğa: Evet ama çocukların tüyleri kesilmiyo Rana.

………

Rana: Şimdi bize gidiyoruz Doğa, oyunlar oynar sonra da parka gideriz.

Doğa: Aaaa yaşasın

Rana:  Hah işte kakamı yaparken hep bunları düşünüyorum ben Doğa.

Doğa: Aaaa çok komiksin Rana.

—-

Doğa: Patlamış mısır çok sağıklıdır bize Rana biliyo musun?

Rana: Biliyorum zaten o yüzden yiyoruz ya.

Böyle kimbilir kaç komik diyalog vardı bugün. Güldük ama kaçırdık çocuğunu. Keşke kaydetseydik dedik bir yandan da. Yuvadan aldık bu iki en yakın arkadaşı, bütün günü birlikte geçirdiler. Eee ne yapalım okuldan habire kağıt geliyor “Aman kapalı yerlere götürmeyin çocuğunuzu” şeklinde. Zaten biz de pek meraklısı değiliz ya kapalı mekanların, alışveriş merkezlerinin. Ev kuşu olduk iyice okuldan arta kalan zamanlarda.

Biri Cindirella, diğeri Uyuyan Güzel oldu, kurabiye yaptılar, boyama, hamur, puzzle kutularının içine girip buz pateni, top derken tabiki en keyiflendikleri çığlık çığlığa oynadıkları saklanbaçtı. Eve dönerken Doğa o kadar ağladı ki tehdit bile ettim “Sen burada kal, gelip almayacağım gidiyorum” dedim. Hemen kabul etti, “tamam” dedi. “Birlikte uyuruz biz” dediler. Ben de öylece bakakaldım. Tabiki krizsiz bir gün değildi. Hiçbir zaman olmadı, olamaz. Ama krizleri bile öyle yumuşak atlatıyorlar, öyle çabuk unutuyorlar ki. Biz kendimizi kandırıyoruz. Asıl “an” da yaşayanlar onlar.

Böylesine saf arkadaşlıklar ne güzel. Hesapsız, yargısız, koşulsuz… Bir düşünün bakalım kaç arkaşınız var böyle. Bir tane bile varsa şanslısınız diyelim. Böyle saf sevgi ile dolu doğuyoruz, sonradan bozuluyoruz. Kendimiz bozulduğumuz gibi bir de dünyayı da bozuyoruz.

Hıh bu da Rana’nın kardeşi Sena. Doğa’nın bir süredir “Biz de evimize canlı bebek alalım anne” demesine sebep olan şahsiyet! Bu yıl 1 yaşında artık o da katılıyor cadıların oyunlarına. Nasıl da mutlu ve uyumlu. Doğa ve Rana’nın diyaloglarını dinleyerek büyüyüp artık o neler söyler bilinmez:)