Doğa sahnede

Perde açıldı, koro başladı. Herkes sırada duruyor, söylüyor. Bizimki sıradan çıktı, öne geldi dans ediyor. Sanki kendi başına evde dans edermiş gibi. Sanki sadece ikimiz varız gibi bana baka baka dans ediyor. Bir eğleniyor ki sormayın. Gülmekle ağlamak arası bir duyguydu yaşadığım. Ama en çok güldüm, çoook güldüm. O hali hiç gözümün önünden gitmiyor. İşaret ettim birara sıraya geçsin diye. Baktım hiç oralı olmadı vazgeçtim. sonra öğretmenlerden biri gitti sırasına geçirdi. 2 dk. sora yine çıktı öne, başladı dans etmeye. Bir de her şarkının sonunda yerlere kadar eğilerek selam veriyor. Hayatımda bu kadar gülüp eğlenmemiştim sanırım.

Sonra bonbon ve çilek sınıflarının ( yani 3-4 yaş) bale gösterisi başladı. Doğa en sağda yerde oturuyor. Balede son derece dikkatle bütün hareketleri yaptı, bize bile bakmadı göz ucuyla, gayet ciddiydi:) 

Gösteri boyunca heyecandan koltuğumda oturamadım. Sürekli fotoğraf çektim. Bir yandan kendi kendime “Ah yavrum,canım, prensesim…” tarzı söylenmeler, Serdar’ı dürtmeler. Sahneye el sallamalar. Şimdi düşündükçe utanıyorum yaptıklarımdan:)) Birinin de ayrıca benim o heyecanlı halimi kameraya çekmesi gerekiyordu.

İyi ki annen olmuşum Doğa pisim. Dün o sahnedeki halini görmek bir ömüre bedeldi.