Yan komşumla banyolarımızın küçük camı birbirine bakıyor. Yani birbirimizi malesef banyoda her şekil duyabiliyoruz. Bu zaten yeterince rahatsız edici bir durumken, bir çocuğun büyük tuvaletini çamaşırına yaptığında tehdit edildiğine ve hatta dayak yediğine şahit olmak, annesinin ve evdeki yardımcı ablanın çocukla küfürlü konuşmalarını duymak, aynı çocuğun gece 1′den önce yatmadığını duymak korkunç. Uykularım kaçıyor gecelerdir, her karşılaşmamızda dilimin ucuna geliyor kelimeler yutkunuyorum. Bazen kapılarını yumruklamak geliyor içimden ya da banyodan o anda yeter artık diye söylenmek. Dışardan baktığınızda herşey o kadar sevimli ve sempatik ki evin içinde olanlar inanılır gibi değil. Bir kez daha şahit oluyorum nasıl da maskelerle yaşadığımıza, içimizdeki öfkeyi nasıl da kontrolsüz, savunmasız bir çocuğa salıverdiğimize, utanıyorum ben insan olduğuma her gece bunları duyarken. O çocuk her kapıyı anahtarla açtığımda bana kapıyı aralayıp bakarken gözgöze gelemiyorum ya onunla, öylesine utanıyorum anlatamam. O çocuk ilerde bunlara nasıl bir savunma kalkanı geliştirir napar hep onu düşünüyorum. Küçücük bedeninde, ruhunda açılan yaraları nasıl sarar onu düşünüyorum. Gece basınca uykum kaçıyor bu yüzden bugünlerde…



Toplam : 6 Yorum var

    funda Temmuz 5th, 2010 at 11:59 am

    ayyy içim kıyıldı ..sen bişey desen senden üstün çıkar annesi ama şahit olup sessiz durmak da ne zordur bilirim..ben de var benzer bir komşu

    brajeshwari Temmuz 5th, 2010 at 1:23 pm

    bu durumda, madem komsusunuz komşuculuğa başlamalı…Belki sizin güzel enerjiniz, o aileye de birsey öğretir…

    Tabi bu da bir yük olabilir..O zaman üzülmeyeceksin Özgürcüm.. Üzülerek, daha kötü enerji vermiyor muyuz… İyi şeyler düşüneceksin.. O aileye iyilik dileyeceksin, kizmak yerine…

    her çocuk seçimleriyle doğuyor…

    Özgür Turan Temmuz 5th, 2010 at 1:29 pm

    Sevgili Burcu,
    yük olabilir evet zaten komşuculuk oynayamıyoruz başka sebeplerden dolayı.
    Çocuk seçimini yapmış gelmiş ona da evet. Üzülmemek,kızmamak mümkün değil insanız sonuçta. Duyguyu hissedip içinde kalmamak, karşı tarafa olumsuz yansıtmamak, yapıcı olmak önemli olan biliyorsun ya. Çözüm düşünüyorum sadece, ne yapılabilir diye ama en son düşündüğümde bıraktım öyle…

    Özgür Turan Temmuz 5th, 2010 at 1:31 pm

    Fundacım,
    geçen gün birşeyler söylemek için tam ağzımı açmıştım ki kadın çocuklarından şikayet eder oldu. Bir iki cümle söyledim ve kapattım konuyu. Ara ara birşeyler söyleyip biraz kendini sorgulatmak istiyorum kadına ama bakalım.

    Özgeee Temmuz 6th, 2010 at 11:50 am

    Ben de kendimi tutamam böyle durumlarda. Öte yandan yaş 32 iken ancak öğrendim ki farkındalık bir ruhtan diğerine kelimeler ve izah ile ithal edilemiyor. Kelimeler daha ağızdan çıkarken yanlış anlaşılıyor, o kesin. Dayanmak zor senin durumunda. Bu çocuğun seçimi, bu kader diyebilmek ama ki üzülmemek?

    Evrim Çetiner Temmuz 15th, 2010 at 11:01 pm

    Ay Özgür çok kötü..
    Bilirim o duyguyu, benimde farklı şekillerde başıma gelmiştir illaki.
    Sessizlik zor tabi ama ne bileyim işte..
    Hmmm tatsız.. :(
    E.

Yorumunuz: