Bugün sesim kısık, burnum tıkalı. Halsizim, sadece uyumak istiyorum.

Bugün bu halime rağmen misafirlerim vardı; Anneannem, annem, yengem ve kuzen Duygu bendeydi. Duygu halen bizde ve birkaç gün bizimle kalacak. Tabiki Doğa çok mutlu!  

Bugün Doğa çok eğlendirdi bizi. Bütün gün güldük ve dans ettik sayesinde.

Bugün sabaha karşı 5 civarıydı, gökyüzünde dönen kırmızı, yeşil bir ışık gördüm.  Dönüyor, şekil ve renk değiştiriyor, parlıyor…  Yıldız mıydı, ufo muydu, yoksa ben uykusuzluktan halüsinasyon mu gördüm anlamadım. Yine de buraya yazıyım kayıt altında olsun dedim:)

Yarın ay tutulması var. Ondan olsa gerek bu uyuz halim. Ne hasta, ne değil, ne mutlu, ne mutsuz, agresif ama bir o kadar da sakin, yorgun ama yine uykusu olmayan bir zombi!

Yarın enerjimi dengelemem gerek yoksa 22 Temmuz’daki güneş tutulmasında yedim ayvayı.

Yarın Doğa,  bu yıl gittiği yuvadaki en iyi arkadaşı Rana ile buluşacak ve hasret giderecek. Kaç gündür heyecanla yarını bekliyor.

Yarın Rana’nın kardeşi Sena 1 yaşında olacak. Ne güzel biz de buna tanıklık edeceğiz.

Yarın Doğa Eylül’de başlayacağı yeni yuvasını ilk defa görecek.

Aslında akşamları yatmadan önce şöyle bir düşününce  görüyorum ki  “AN” ların hepsi kaydadeğer nitelikte. İyi ya da kötü, acı ya da tatlı fark etmiyor. Bugün, yarın ya da bir hafta sonra ne olacağının önemi yok. Her ne oluyorsa şimdi, şu an oluyor. Örneğin şu an ben uyuz muyum? Evet hem de çookk! Yarın nasıl olacağım? Uyuz da olsam uyuzluğumun farkında olup iyi olacağım, mutlu olacağım, şükredeceğim yine evrene; Nefes alabildiğim için, sağlıklı olduğum için… Veee bana bu kadar eğlenceli ve sevgi böceği bir koca ve kız çocuğu gönderdiği için.

Yorumunuz: