Bir bardak sıcak çikolatanın yaptıkları

Yatmadan önce sıcak çikolata içmek istedi. En sevdiği komik bardağına koydum, pembe kamışla birlikte. Özellikle de uyardım “dikkat et kamışla oynama koltuklara sıçramasın” dedim. Ama kime söylüyorsun daha arkamı döndüğüm gibi bingooo! Beyaz koltuklara sıçrayan nefis kahverengi lekeler.

Bir yandan bağırırsın bir yandan üzülürsün bağırdığına, diğer yandan kendine kızarsın neden koltuk örtülerini örtmedin diye. Bir diğer yanın der ki “örtmesen ne olacak örtüleri, koltuk bu alt tarafı kirlensin”. Ama yine de kendini çocuğa bağırırken yakalarsın. Bir an durursun, bakarsın kendine ve şu gelir aklına; 12-14 yaşlarındaydın, balkona kahvaltılıkları taşımakta annene yardım ederken reçel tabağını ters çevirmiştin yere ve nasıl bir azar işitmiştin annenden. Halen hatırlıyorsun ya ne kadar üzmüştü seni bu yüzden azarlanmak. Sen şimdi ne bağırıp durursun çocuğa koltuğu lekelediği için? Hadi bakalım suçluluk duygun daha bir kabardı şimdi…

Yarım saat sonra yatak odasında öyle duruyorum, sakinleşmek için. “Annecimmmm, neredesin seni arıyordum ben de” diyerek geldi. Sarıldı sıkıca, öptü, sevdi beni. Anladı ki bu kadın gergin. Bu gökyüzü hareketleri gerdi bu kadını fena, 2 haftadır böyle. “Pardon Doğa’cım biraz fazla sinirlendim, ama sen de beni dinlemedin” dememle “seni çok seviyorum anneciğim” diye sarıldı boynuma.

Koşulsuz sevgi bu işte.

Fotoyu dün annem çekmişti.

Sonra biz de Doğa ile onu çekmiştik. Annemle en güzel yıllarımızı yaşıyoruz Doğa doğduğundan beri. Ergenlikten başlayarak çok didiştik, çok kavgalar ettik. Halen didişiyoruz arada ama gülme krizine giriyoruz sonra. Yani annem disiplinli bir anneymiş, kuralları varmış, bana kızmış, bağırmış da nolmuş sevgim azalmış mı ona? Yok tam tersi katlanmış sevgim gün be gün hiçbir yere sığmaz olmuş. Hahhaha anlayın işte bu da bana günün tesellisi:)