Canım anneanneciğim,

her birimiz birbirimizi teselli ederek geldik o gün yolda. Her ne kadar son günlerinde olduğunu kabul etmiş gibi görünüyor olsak da ölüm işte… son… hazır olduğumuzu sanmışız. Nasıl da huzur içinde bırakmıştın kendini, nasıl da güzeldin… hayatımda unutamayacağım karelerden biri olarak kayda alındı seni son nefesini verdiğin o birkaç dakika sonra görmek, sıcacık bedenine sarılmak ve evinde son gecende de seninle olmak her ne şekilde olursa olsun. Hepimiz biraradaydık o gece orada. Eminim sen böyle olmasını istedin. Hepimiz bir olduk, dualar okuduk, bolca konuştuk seninle, bolca ağladık, bolca sarıldık, kenetlendik. Herşey senin istediğin şekilde oldu ve öyle…

Hayatımda tanıdığım en dirayetli ( bu senin çok kullandığın bir kelimedir ya hani), kalbi temiz, güzel insan rahat uyu, ışıklar içinde ol. Sana dair anlatılacak çok şey var ama belki başka zamana gücümü toplayınca. Günler geçti ancak bu kadar çıkabildi.



Toplam : 2 Yorum var

    emel Şubat 17th, 2013 at 11:32 am

    Hazır olmak diye bir şey yok maalesef… Trafik kazası ile bi anda mı, yoksa altı ay ömrü kaldı diyen doktorların haklı çıkışına mı daha iyi ölüm denir diye düşünüp durdum son iki yıldır. Seçim yapamadım. Ama şunu biliyorum ki, herkesin yaşadığı kendi için en zor olanıdır…
    Allah mekanını güzel kılsın :((

    Özgür Turan Şubat 18th, 2013 at 12:10 am

    Sağol Emelcim.

Yorumunuz: